November 1918

 

 

Aflevering 137

Inbraak te Nieuwebildtzijl

In den nacht van Vrijdag op Zaterdag is te Oudebildtzijl een inbraak gepleegd, zooals er op Frieslands platteland gelukkig zelden of nooit voorkomen. Niet ver van den weg aldaar staat de boerenplaats van Ruurd Postma. Daar is het boevenstuk uitgehaald, waarover zeker na jaren nog zal worden gesproken en waarvan de bedrijvers gewis een niet kleine straf toekomt, indien men er tenminste in slaagt de daders te ontdekken.
Postma, die 64 jaar telt, maar een zeer flinke man is, woont daar met zijn huishoudster de 54 jarige Klaaske Kramer. Zij waren reeds vroeg te bed gegaan en dachten aan geen onraad, toen te ongeveer 12 uur waarschijnlijk de dieven door den koestal hebben getracht binnen te komen. Van dit plan is afgezien, want deze weg zou hen, zoo zij bemerkten, niet spoedig genoeg tot hun doel leiden. Reeds waren de ruiten uit het bovenlicht van de achterdeur weggeslagen en de tusschenroede eruit gesneden.
Aan de voorzijde van de huizinge vonden zij evenwel een raam, dat zich gemakkelijk liet opschuiven. Zoo kwamen zij in de gang en toen in een kamer, waar zij alles overhoop hebben gehaald, zonder evenwel iets van hun gading te vinden. Zij gingen nu verder en kwamen voor de deur van de kamer, waar de boer en huishoudster sliepen. De deur van die kamer was met een haakje gesloten, maar dit was voor hen geen groot bezwaar. Er werd een paar maal flink aan de deur gerukt en toen liet het haakje spoedig los.
Door dit rumoer werd de huishoudster wakker en waarschuwde Postma, dat er menschen in huis waren. Deze stapte juist van zijn bed, toen de inbrekers de kamer inkwamen, die hem dadelijk een touw om den hals wierpen. Dit wist hij gelukkig weer kwijt te raken en er ontstond een worsteling tusschen de drie mannen, die de kamer waren binnengedrongen en den boer. De laatste moest het onderspit delven en nadat een der kerels hem met een zwaar stuk van het schoorsteengarnituur op het hoofd had geslagen, dat het bloed tegen de bedstuutting spatte, werd hij gebonden.
De worsteling nam plaats vlak voor de bedstede van de huishoudster, die zich stil hield, want zij kon niet anders denken, dan dat zij ’t lot van den boer zou ondergaan, zoodra men met dezen klaar was. Één der kerels werd nu belast met de bewaking van den boer en dezen te kennen gegeven, dat hij geen geduld had te geven of zijn leven zou er mede gemoeid zijn. De twee andere begonnen bij het licht van een electrische lantaarn kasten open te breken en te doorzoeken. Veel bracht dat niet op, totdat zij tot de brandkast kwamen.
<I>Oude boerderij uit 1804 te Nieuwebildtzijl.
foto: Frederik Stienstra, 20 april 1973
Fries Fotoarchief 17055
NB: Dit is (waarschijnlijk) niet de boerderij van de inbraak</i>
<HR>

Zonder sleutel was deze echter niet open te krijgen. Wel waren in één van de kasten sleutels gevonden, maar geen van deze paste op het slot van de kast. Onder het argument hem anders te zullen dooden, werd van Postma geëischt de plaats op te geven, waar de sleutel was. Hij bood aan hun duizend gulden te geven en verder over het gebeurde te zwijgen, wanneer zij hem los lieten, maar daarvan wilden ze niet weten. Ten slotte moest hij wel zeggen, dat de sleutel lag onder zijn hoofdkussen.
De brandkast werd nu open gemaakt en daaruit voor een bedrag van ongeveer 14000 gulden genomen, waarbij niet minder dan 11 bankbiljetten van f1000. Door de haast, waarmee zij te werk gingen en waarschijnlijk ook door de verrassing van den grooten buit, die zij zoo in eens maakten, hebben zij de kast slechts vluchtig onderzocht en daardoor verschillende dingen van waarde en ook effecten laten liggen.
In een afzonderlijk kistje waren de spaarpenningen van de huishoudster geborgen, een bedrag van ongeveer f4000. Toen Postma bemerkte, dat dit ook in handen van de inbrekers zou vallen, heeft hij nog getracht dit te redden, door te zeggen, dat zij hetgeen hem toebehoorde desnoods konden nemen, maar van dat kistje zouden afblijven. Zij hebben zich daaraan niet gestoord en ook den inhoud van dat kistje bij hun buit gevoegd.
De buit was nu binnen en voor zij gingen, werd Postma weer los gemaakt. Alleen echter om hem volgens hun meening beter te kunnen binden. Zij verdwenen op dezelfde manier als zij waren gekomen. Nauwelijks weg, begon de boer dadelijk te trachten zich uit de touwen los te wringen en dit gelukte hem vrij spoedig. Hij is toen op weg gegaan om hulp te halen en zoo mogelijk de dieven nog te achterhalen. Ook de niet-inwonenende arbeiders werden gewaarschuwd en in kortsten tijd was de gehele buurt in rep en roer.
Toen kon ook worden nagegaan, hoe de boer was mishandeld. Zijn gelaat was bebloed en het hoofd was vol builen en wonden. Boven het eene oog had hij een groote snede van wel 5 centimeter. Zijn polsen waren opgezet en verwond door de touwen, waarmede hij gebonden was geweest. De politie kwam weldra opdagen, ook een Leeuwarder rechercheur met een speurhond, die echter geen nadere aanwijzingen gaf. Wel werden door hem vingerafdrukken genomen, die de inbrekers hier en daar hadden achter gelaten.
Elke aanwijzing van de daders ontbreekt evenwel. In het donker heeft men hun gezichten niet kunnen onderkennen. Alleen weet men van een, dat hij een smal gezicht had, flink van postuur is en waarschijnlijk den voornaam draagt van Willem, althans door een van de anderen is hij met dien naam aangesproken.
In verband met het gebeurde, kan nog worden opgemerkt, dat in den voornacht van Dinsdag op Woensdag een landbouwer van Nieuwebildtzijl, die naar boelgoed was geweest en daarvan weer huiswaarts keerde, bij de boerenplaats van Postma een drietal fietsers trof, die bij elkaar stonden te praten. De landbouwer maakte ook een praatje en zoo voor den neus weg vroeg toen een van het drietal of boer Postma ook een knecht bij hem had inwonen. Men denkt, dat dit drietal die vraag met opzet heeft gedaan en dat dat in verband kan staan met de gepleegde misdaad.
Bron: Franeker Courant, 7-11-1918

  • Deze pagina maakt deel uit van Friesland Zoals Het Was, Internetmagazine van Tresoar. Bekijk hier de aflevering van deze maand.
  • Heeft u een foto of ander materiaal bij bovenstaand bericht dan kunt u die (gescand) als bijlage bij een email sturen aan de webmaster. Alléén foto's waarop geen copyright berust worden op de site geplaatst.
  • Heeft u een aanvulling op bovenstaand bericht of anderszins commentaar erop, dan kunt u onderstaande formulier invullen. Uw commentaar wordt na goedkeuring van een medewerker van Tresoar op de website geplaatst en kan dan ook door andere bezoekers worden gelezen.
    Indien u de twee onderstaande hokjes aanvinkt wordt uw naam en email adres bij uw commentaar geplaatst. Mocht u dit niet wensen zorg er dan voor dat beide hokjes niet aangevinkt zijn.

Naam:

Woonplaats:
E-Mailadres:
Toon uw naam bij uw commentaar
Toon uw e-mail bij uw commentaar
Commentaar (max. 1.000 karakters)
karakters over